- 
In de post: "Handboek Digitale Criminaliteit"
Category analyseBookmark :
Gisteren vond ik iets moois in mijn postbus: een exemplaar van het "Handboek Digitale Criminaliteit", geschreven door Arjan Dasselaar. Die naam komt u misschien niet onbekend voor: Dasselaar schrijft voor het tijdschrift Elsevier, publiceerde in 2004 het "Handboek Internetresearch" en houd ook enkele weblogs bij.
Ik heb het boek even gauw doorgebladerd, en gisteravond een deel gelezen. Het boek is dus nog niet helemaal gelezen, maar hierbij vast de eerste bevindingen en de eerste score.
Het Handboek bespreekt in ruim 250 bladzijden een heleboel interessante zaken. De ondertitel van het boek geeft aardig de belangrijkste onderwerpen aan: "Over daders, daden en opsporing". Wie zijn er betrokken bij digitale criminaliteit? Wat zijn hackers of scriptkiddies? Wat doen digitale criminelen allemaal met het internet en, meer belangrijk, met jouw computer? Hoe bescherm je jezelf? Hoe zoek je allerlei zaken uit, op je PC of het internet? De focus van het boek ligt daarbij duidelijk op de geïnteresseerde eind- en thuisgebruiker, niet op systeembeheerders, nerds, geeks en dergelijke.
Dasselaar gebruikt veel concrete voorbeelden en anecdotes. Hij schrijft luchtig en ironisch, wat het boek makkelijk leesbaar maakt. Hij vermijdt zo de loodzware toon, maar dreigt soms wat door te slaan naar de melige kant.
Plussen en minnen
Wie er in slaagt een toepasselijk citaat uit de zeventiende-eeuwse Statenvertaling te gebruiken in een boek over Digitale criminaliteit scoort bij mij bonuspunten. Nog een grote plus is de toegevoegde CD-ROM, waarop in het boek besproken en aanbevolen software terug te vinden is: Firefox en Thunderbird, maar ook Ethereal en Netstumbler, enkele antivirus-programma's en nog veel meer. Nog een pluspunt: de vele url-links naar toepasselijke websites, meer achtergrondinformatie en handige software die in het boek gegeven worden.
Dasselaar krijgt daarentegen wél een gele kaart voor zijn opmerkingen over 'groupware'. Hij heeft het daarbij over gesloten programma's die bedoeld zijn voor interne bedrijfscommunicatie, en die niet praten met de grote boze buitenwereld. Dan merkt hij op: "tegenwoordig is er ook groupware beschikbaar die beschikt over ingebouwde cryptografie én kan samenwerken met computers waar dan ook op het internet, zoals Groove Networks".
Daar wil ik graag bij opmerken dat Lotus Notes dit al heel, heel erg lang heeft; ik denk al sinds begin jaren '90. En sinds die tijd is het met Notes eveneens mogelijk informatie te delen buiten je eigen bedrijfsnetwerk! Je zou zelfs kunnen zeggen dat Notes in dit opzicht een baanbrekend programma was; en in veel opzichten is de beveiliging van Notes/Domino nog steeds onovertroffen. Hier wordt de plank mijns inziens een beetje misgeslagen.
Maar al met al is de eerste indruk zeker positief. Als ik het boek uit heb, kom ik er zeker nog een keer op terug.
Dasselaar gebruikt veel concrete voorbeelden en anecdotes. Hij schrijft luchtig en ironisch, wat het boek makkelijk leesbaar maakt. Hij vermijdt zo de loodzware toon, maar dreigt soms wat door te slaan naar de melige kant.
Plussen en minnen
Wie er in slaagt een toepasselijk citaat uit de zeventiende-eeuwse Statenvertaling te gebruiken in een boek over Digitale criminaliteit scoort bij mij bonuspunten. Nog een grote plus is de toegevoegde CD-ROM, waarop in het boek besproken en aanbevolen software terug te vinden is: Firefox en Thunderbird, maar ook Ethereal en Netstumbler, enkele antivirus-programma's en nog veel meer. Nog een pluspunt: de vele url-links naar toepasselijke websites, meer achtergrondinformatie en handige software die in het boek gegeven worden.
Dasselaar krijgt daarentegen wél een gele kaart voor zijn opmerkingen over 'groupware'. Hij heeft het daarbij over gesloten programma's die bedoeld zijn voor interne bedrijfscommunicatie, en die niet praten met de grote boze buitenwereld. Dan merkt hij op: "tegenwoordig is er ook groupware beschikbaar die beschikt over ingebouwde cryptografie én kan samenwerken met computers waar dan ook op het internet, zoals Groove Networks".
Daar wil ik graag bij opmerken dat Lotus Notes dit al heel, heel erg lang heeft; ik denk al sinds begin jaren '90. En sinds die tijd is het met Notes eveneens mogelijk informatie te delen buiten je eigen bedrijfsnetwerk! Je zou zelfs kunnen zeggen dat Notes in dit opzicht een baanbrekend programma was; en in veel opzichten is de beveiliging van Notes/Domino nog steeds onovertroffen. Hier wordt de plank mijns inziens een beetje misgeslagen.
Maar al met al is de eerste indruk zeker positief. Als ik het boek uit heb, kom ik er zeker nog een keer op terug.