Domino weblog :: Een IBM briefing in Second Life

Category Second Life
Bookmark :

Zoals eerder gezegd: donderdagavond bezocht ik een door IBM georganiseerde meeting in Second Life. IBM Developerworks is bezig met het bouwen van IBM DevWorld in SL, en daar vond de eerste editie van dit evenement plaats. Die was echter snel uitverkocht, en daarom was er 's avonds een herhalingssessie, in het IBM Kearny auditorium. De meeting zou om 22.00 uur CEST beginnen (13.00 PDT), maar om die tijd was de organisatie nog lang niet klaar; kennelijk kostte het verplaatsen van de meeting meer tijd dan van tevoren gedacht. De IBM avatars waren nog druk aan het bouwen en schuiven. Opmerkingen als "zet me please in de Administrators group, dan kan ik dat script draaien" en "zet die dropbox voor de evaluatieformulieren daar maar neer" gingen letterlijk over de bühne. Jammer, want dat oogde erg rommelig, en bovendien begonnen we daardoor twintig minuten te laat.

Voice
Second Life kent nu nog geen voice chat. Daar wordt door Linden Labs wel hard aan gewerkt, en (zeker) de business users zitten er met smart op te wachten, maar het is er gewoon nog niet. Voor deze meeting moesten we dus, helaas, nog een conference call nummer bellen, een "toll fee" 800 nummer in de Verenigde Staten. Dat doe ik altijd via Skype (SkypeOut). Je telefoontje gaat dan grotendeels via het internet; pas in het land van bestemming ga je het lokale telefoonnet op. En dan is een Amerikaans 800 nummer gratis! Zo kun je dus urenlang gratis naar dit soort conferences inbellen.

Je kunt is SL natuurlijk wel met streaming audio en video werken; streaming audio was wellicht een technisch moeilijker, maar elegantere oplossing geweest, want dan heb je een geïntegreerder ervaring. Zoals één van de deelnemers opmerkte: "mijn telefoon geeft klassieke muziek als wachtmuziek, maar in SL hoor ik poppy muzak. Lekkere combinatie".

Ballonnetjes
In Second Life heeft iedere avatar normaliter zijn naam boven zijn hoofd zweven; in de laatste versie verschijnt daar ook te tekst die je via chat invoert. Die verscheen tot deze versie linksonderin beeld, maar is dus nu aan de avatar gebonden. Dat is in dit geval een nadeel, want er waren tientallen avatars dicht bij elkaar, dus zweven er héél erg veel 'naambordjes' door het beeld; met én zonder chat teksten; dan wordt het volgen van een conversatie best lastig.

Aan de plus-kant: in je preferences kun je het tonen van die naambordjes uitschakelen, of op 'temporary' zetten. Alleen als een avatar in je beeld verschijnt, wordt de naam korte tijd getoond; ook is de naam zichtbaar als iemand tekst aan het typen is. Verder wordt het naambordje netjes weggelaten. De meeste aanwezigen zetten deze optie aan, zo bleek uit de gesprekken om me heen.

Wat overigens ook niet meehielp, was dat een IBM-medewerker pal voor het presentatiescherm ging staan, en daar in gesprek ging met conferentie-deelnemers. Wat je kon merken was dat hij aangesproken werd via IM (dat ziet verder niemand, is één op één en geeft geen overlast), en dat hij ging antwoorden via chat, wat dus wél voor iedereen zichtbaar is. Zijn tekstwolkjes blokkeerden telkens opnieuw het zicht op de slides voor ruim de helft van alle deelnemers; al tijdens de sessie werd hij daar op aangesproken, maar dat mocht niet baten. Had hij gewoon aan de zijkant gaan staan, bij de ingang, had niemand er last van gehad! Mijn indruk was dat deze avatar nog niet voldoende SL-vlieguren achter de rug had om effectief als gastheer te kunnen functioneren.

Vage slides
Het werken met slides heeft nog een nadeel. Tot ongeveer eind 2006 werden plaatjes (jpg's, dus ook naar jpg geconverteerde slides van een presentatie) onmiddellijk volledig in de SL-client geladen zodra je ze in beeld kreeg. Je had gelijk scherp beeld. Dat kostte veel performance aan de server- en netwerkkant, en met de enorme groei die vooral in de tweede helft van 2006 plaatsvond, gaf dat teveel problemen. In één van de client revisies is toen geregeld, dat plaatjes eerst maar half geladen worden; niet alle pixels worden gelijk opgevraagd. Je krijgt dus een vaag, onduidelijk plaatje te zien. Pas als het plaatje langer in beeld blijft, wordt het volledig geladen; dan heb je scherp zicht. Zit je dus naar een tot JPG omgebouwde slide te kijken, dan kun je in eerste instantie te tekst niet lezen, en schema's zijn niet te ontcijferen. En: het duurt soms wel een halve minuut of langer, voordat het plaatje volledig geladen wordt. Wat gisteravond enkele malen gebeurde: de presentator gaat door naar de volgende slide, die krijg je niet scherp te zien, je wacht tot hij volledig geladen is..30 seconden, een minuut..maar gedurende die laad-tijd praat de presentator al volop over de inhoud van de slide. Terwijl een groot deel van het publiek die inhoud nog helemaal niet kan zien! Wellicht dat dit issue verholpen kan worden als de in SL geïntegreerde browser ooit goed tot ontwikkeling komt; in de huidige opzet vind ik het een echte tekortkoming, waar je als presentator duidelijk rekening mee moet houden.

Rechten
Grappig detail: alle deelnemers waren voor deze gelegenheid lid gemaakt van een IBM DevWorld groep. Maar.. Die groep had geen rechten om in het Kearny auditorium met objecten te werken. Het invullen van het evaluatieformulier (een notecard) ging dus ook niet. Alle aanwezigen moesten dus naar IBM DevWorld teletransporteren om een evaluatieformulier in te kunnen vullen.

Even bijpraten
Wat wel heel leuk was: één van de aanwezige IBM'ers was Jaymin Carthage, die ik ooit tegenkwam op het terrein van LotuSphere in SL; Jaymin was één van de bouwers van de Dolphin lobby. Zo af en toe ontmoet ik hem in SL, en het was leuk om weer eens bij te praten. Hij had een soort bluetooth-achtig device (een HUD denk ik, een Heads Up Display) aan zijn avatar vastgemaakt, en dat had iets met Sametime te maken. Nu is er op Developerworks al een keer een item gepubliceerd over een koppeling tussen Sametime en Second Life; die koppeling bemerkt het wanneer iemand jou probeert te contacten via bijvoorbeeld IM, en stuurt dat signaal door naar je Sametime client. Zo hoef je niet in SL aanwezig te zijn, om toch actueel betrokken te blijven. Zo'n koppeling was ook aanwezig in de zaal, als een klein blauw mannetje, maar dat was niet wat Jaymin aan zijn oor had hangen. Jaymin's extensie stelt hem in staat om te zien wie van zijn collega's een SL-naam heeft, wie van die mensen er in SL ingelogd is, en wie er zich dichtbij bevindt. Hij ziet van die avatars de gewone IBM Sametime-naam, niet alleen de avatar-naam. Zeker voor IBM'ers een handige extensie, want er lopen er best veel rond in SL. Jaymin hoopt de code voor deze Sametime-plugin binnenkort op de Sametime code exchange te zetten. Jaymin heeft ook een weblog over de ROI van virtuele omgevingen. Bij IBM meten ze die, volgens een vraag en antwoord na de sessie, grotendeels in attendance van events; een andere roi-meting is nu nog vrijwel niet te doen.

Anders..
IBM had deze content ook kunnen presenteren middels een traditionele webcast. Toch is het best prettig om het op deze manier te doen; je spreekt meer mensen en je legt contacten, die je via een traditioneler medium zeker niet zult hebben. Het voegt een sociaal element toe, je beleving is intenser. De grafische omgeving en de rondlopende avatars kunnen je echter ook weer afleiden. Het is aan te bevelen, avatars zoveel mogelijk op een stoel te poten voordat een sessie begint, dan geeft meer rust. Tenzij je avatar er natuurlijk uitziet als deze telkens van kleur veranderende> luchtige IBM architect