Domino weblog

Category None
Bookmark :              

Vrijdagmiddag om 16.00 uur kwam ik tot een vervelende ontdekking: het scherm van mijn Blackberry toont niet meer de vertrouwde icoontjes, maar is leeg, op één onheilspellende foutmelding na: "TCU exception - reset". Het apparaat reset zichzelf af en toe, maar dat biedt geen soelaas, dezelfde error komt gewoon weer terug. Helaas ben ik niet in de gelegenheid om nog naar ons kantoor in Huis ter Heide te rijden; het werk bij de klant is nog (lang) niet af, en na 18.00 uur is er niemand meer op lokatie om me te helpen. Ook met weekend-assistentie van collega's (dank Kosta, voor de hulp op zaterdagmorgen!) lukt het niet de blackberry weer aan de praat te krijgen; uiteindelijk haal ik dinsdagmiddag een nieuw toestel op en ben ik weer online. Vier dagen lang heb ik geen GSM, geen mobiele email, geen teletekst en dergelijke.

En dat is voor mij een heel aparte situatie. Ik ben ineens telefonisch niet meer bereikbaar en kan zelf ook niet meer bellen (bij de klant heb ik geen vast bureau of toestelnummer, en niet alle toestellen kunnen naar buiten bellen). Onderweg naar huis beland ik in een file, maar ik kan niet naar huis bellen om te melden dat ik vertraging heb. Even teletekst check.. oh ja, da's waar, dat gaat even niet. 's Avonds even mail checken zonder je laptop aan te zetten: vergeet het maar. Sommige bewegingen zijn bijna een reflex geworden: bb pakken, aantal unread mails checken, bb wegleggen. En dat gaat ineens niet meer! Vreemd hoor..

Op zo'n situatie zijn twee mogelijke reacties. Er zijn er die tegen me gezegd hebben: "Heerlijk! Lekker rustig! Even niet gestoord worden... ". Zelf heb ik dat echter niet zo ervaren. Het bereikbaar zijn, het bijhouden van email, de mogelijkheid om nieuws en actualiteit te blijven volgen: het is voor mij geen last, ik ervaar het als prettig. En dan is een gedwongen onderbreking niet bijzonder waardevol. Alhoewel: je hoeft niet telkens te bedenken waar je dat ding ook al weer neergelegd heb, of je hem wel in je zak hebt, of hij wel aanstaat, of de batterij niet bijna leeg is enzovoorts. Eén ding minder om je zorgen over te maken, en daar raak je na een dag of drie wel weer aan gewend.

Hoe zit dat met u? Als uw GSM stuk gaat, heeft u dan last van ontwenningsverschijnselen? Hoe afhankelijk bent u van uw mobiele communicatie-apparatuur? Lijkt u op die skiër uit de reclame, die zijn GSM van een berg af laat gooien?